Azyl

- adopcja nego kota
- Przechowalnia wisielca z zagrożeniem poznawczym oraz informacyjnym
- Ostatnia sztuczka Allamhary -> trzy wejścia.

Dom państwa Agrra Rezydencja Admirała Hollena. Nieznana lokacja docelowa. Pamiętniczek Allamhary - Weroniki Nowińskiej, która mieszkała u państwa Agrra i który znalazła trzy bramy. Przybrana babcia wyjaśniła jej prawę o trzech wejściach, że odkąd była małą dziewczynką jej rodzina służyła Admirałowi Hollen, lecz gdy ten zginął podczas bitwy morskiej, porzucono tamten dom. Ponoć jej rodzina próbowała utrzymywać czystość w rezydencji, lecz wkrótce odkryto, że jest ona wypełniona pułapkami i czasami widać oraz słychać admirała Hollena utykającego na drewnianej protezie. Allamhara weszła tam pewnego razu jako brzdąc i zabrnęła głęboko w posiadłość, gdy pojęła, że jest w straszliwym niebezpieczeństwie. Wtedy podszedł do niej jakiś staruszek i wyprowadził z posiadłości, wręczając jej zaczarowaną różdżkę. Rodzina sprawdziła i nie odkryła żadnego staruszka, a co więcej - zamknęła na cztery spusty środkową bramę. Po latach przez przypadek Weronika potwierdziła, że różdżka zaiste jest zaczarowana.

Babcia powiedziała Weronice, że ostatnie wejście jest jakieś zmarnowane i o ile na początku budziło zainteresowanie, tak teraz wszyscy wiedzą, że nie ma tam jak wejść, a i same drzwi nie bardzo zachęcają. Allamhara zniknęła, gdy pobudzona emocjonalnie po tym, jak została wyśmiana, zaklęciem otworzyła trzecią bramę. Ponoć spojrzała za siebie ostatni raz. W jej załzawionych oczach pojawił grymas czystej nienawiści, a zaraz po nim smutek. Tuż po tym Allamhara zniknęła.

Agrra przyjmowali okoliczne sieroty (było ich wiele bo wojny) i od lat wychowywali je na wspaniałych ludzi, którzy osiągali niezwykłe rzeczy. Wszyscy mówili Weronice, że nic nigdy nie osiągnie, lecz Agrra zachęcali ją do doskonalenia profesji iluzjonistki. Allamhara stwierdza pod koniec, że zadano jej niezwykłe pytanie.

Skoro publiczność oczekuje, że każę jej zwątpić w prawdziwość tego, co wydaje się jej, że wie, z pomocą normalnych trików, to czy jeśli za trik wezmę coś, co normalnie nie jest, zakrawa o magię, czy publiczność oszukam? Czy czarodziej podający się za iluzjonistę oszukuje, mimo że w rzeczywistości, nie używa żadnych trików? Czy ma to jakiekolwiek znaczenie?

Co

Oznacza

Allamhara? Arahmalla

Jako że poniższy dokument spisywany był przez dziecko w wieku 7-10 lat, znajdowało się w nim wiele błędów językowo-stylistycznych, które — o ile Autorytet był definitywnie przekonany, że są niezamierzone — zostały zastąpione konstrukcjami poprawnymi w celu polepszenia waloru czytelności dokumentu.


Pamiętniczek Wery


Piątek, 13 grudnia 1996 r.

Babcia opowiedziała bajki i zachęciła Werę do pisania, by sama mogła tworzyć w przyszłości prozę. Wera opowiada o swoich urodzinach i koleżance z zerówki, z którą obchodziła 12 grudnia swoje 6. urodziny!

Dziadek jest chory. Rodzice spędzają mało czasu z Werą. Wera bawi się poza domkiem. Zauważa, że jest to coś dziwnego. Nikt nie chce mówić jej, co tam jest.

Wera opowiada o trzech bramach i opowiada swoje bajki o księżniczkach i rycerzach, i smokach! Tu pojawia się nazwa Allama i Haran.

Dziadek umiera.

Wera dowiaduje się, że została adoptowana. Przerwa w pisaniu na rok.

Wera idzie do 1 klasy podstawówki. Mówi, że babcia opowiedziała jej nową bajkę o środkowej bramie.

Wera widziała w szkole magika. Mówi, że OTO DOWÓD, ŻE MAGIA ISTNIEJE!

Wera dostaje kotka imieniem Miki. Kotek podpowiada jej, że jest sposób na to, by Allama i Hara byli zawsze razem. Niech zostaną… ALLAMHARĄ! Allama to pasja, a Haran to gotowość do urzeczywistniania marzeń (?).

Umiera babcia. Wera płacze. Rodzice spędzają z nią więcej czasu.

Miki ucieka do środkowej bramy. Wera za nim. Widzi ogromną willę. Pałac Allamy, ale przypomina sobie opowieść babci o admirale Holhanie.

Wera pisze, że się bardzo boi i ten pałac jest straszny. Ktoś tam ciągle chodzi i stuka. Są tam też pułapki.

Wera pisze, że spotkała miłego staruszka, który dał jej książkę i zamknął złotą bramę, po czym kazał jej wyjść. Rodzice ostro nakrzyczeli na Werę. Zastanawia się, czy skoro za złotą bramą była willa Allamy, to może za tamtą zniszczoną jest willa Hary. Allamhara! Allamhara!

Dziewczynka czyta książkę i mówi, że przypomina jej ona bajki babci.

Dziewczynka mówi, że rzuciła zaklęcie i porozmawiała chwilę z Mikim, który był w szoku.

Dziewczynka mówi, że nikt nie wierzy w zaklęcia, nawet jak im je pokazuje. Rodzice zabrali jej książkę i spalili. Miki szepnął jej, że może książka była tylko nośnikiem. Dziewczynka nie rozumie tego słowa.

10 lat Wera stwierdza, że zostanie iluzjonistką! Wszyscy będą chcieli oglądać jej magię i nikt się nie kapnie!

Tutaj dziennik się kończy, bo brakuje kartek. Na ostatniej dziewczynka mówi: papa, pamiętniczku, ale stwierdziłam, że i tak cię nie przeczytam, a rodzice kazali mi się uczyć!

Dziewczynka ucieka z domu po ukończeniu nauki w szkole średniej. Daje pokazy uliczne. Nie mija dużo czasu i poznaje swojego chłopaka.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License